Nie wiem co się dzieje na tym świecie, gubię się w myślach, opiniach, kłótniach, uczuciach...

Bo w sumie, każdy dzień przynosi mi nowe refleksje. Każdego dnia pojawia się w mojej głowie myśl, że za późno by zalepiać dziury w ścianie starej, która ledwo się trzyma. Zaczynam powątpiewać i sens czynów (Naszych).

Najdziwniejsze jest to, że o mnie samej wiesz więcej niż ja sama. Ktoś mądry powiedział mi już raz, że za mocno polegam(y) na opinii ludu, który zazwyczaj pragnie jedynie wszystko zepsuć. Ten ktoś miał rację, ale Ty nie zamierzasz tego zmienić.

Jestem zawiedzona, spodziewałam się, że czeka mnie historia z Paryża, listy, drobiazgi... Nie dostałam nic poza kolejnymi pytaniami, na które nie dostałam odpowiedzi. Ty pewnie też nie raz, nie dwa się na mnie zawiodłeś, ale tłumaczysz teraźniejszość przeszłością, przez co wszystko się sypie. Jesteśmy winni, nie rozumiemy siebie nawzajem...

Nie obchodzi mnie to jak to wygląda w czyiś oczach, ważne jest dla mnie osobiste szczęście. Bo to chyba sprawia, że człowiek nie nienawidzi samego siebie - szczęście.

Przykro mi, że takie czekało mnie pożegnanie, nie rozumiem świata, losu, życia. Jutro na dwa tygodnie do Włoch, do Toskanii... Mam nadzieję, że internet będzie....

AND... LIKE ON FACEBOOK